Dostrzegając niską efektywność istniejących przepisów, a także częste rozbieżności w ich stosowaniu na poziomie krajowym i regionalnym, Komisja Europejska postanowiła stworzyć zintegrowany plan działania, zmierzający do poprawy oddziaływania produktów na środowisko przez cały okres ich użytkowania, promowania i stymulowania zapotrzebowania na lepsze produkty i lepsze technologie produkcji oraz pomagania konsumentom w dokonywaniu lepszych wyborów. Plan ten ma stanowić uzupełnienie istniejących przepisów i wytycznych, wpłynąć na poprawę ich spójności i współdziałania oraz zaproponować nowe sposoby podejścia i działań tam, gdzie dotychczasowe regulacje się nie sprawdziły lub w miejscach gdzie takich norm zabrakło.
Zgodnie z projektem, dyrektywa z 2005r. dotycząca ekoprojektowania i obejmująca swoim zasięgiem produkty zużywające energię, zostanie rozszerzona na artykuły nie wykorzystujące energii, takie jak ubrania, obuwie, meble, środki czystości, okna, drzwi, materiały izolacyjne, urządzenia irygacyjne, wyroby betonowe i płyty gipsowe. Pod uwagę będzie brany przede wszystkim stopień w jakim dany produkt wykorzystuje energię i zasoby naturalne. Duży nacisk kładziony jest na stopniowe rezygnowanie z materiałów niebezpiecznych i zagrożonych. Zmieniona dyrektywa określi minimalne wymagania, które będą musiały zostać spełnione, aby produkt był dopuszczony do obrotu na rynku unijnym. Wprowadzone zostaną również dobrowolne wskaźniki oddziaływania na środowisko dla wszystkich kategorii produktów. Standardy te będą poddawane regularnej ocenie, a dodatkowe kontrole będą przeprowadzane w przypadku istotnej zmiany sytuacji rynkowej. Ma to zapewnić firmom dogodne warunki do opracowywania i udoskonalania swoich produktów.
Kolejnym krokiem w kierunku promowania zrównoważonej produkcji ma być Eko-etykieta, która stanowi uzupeÅ‚nienie dyrektywy ekoprojektowania oraz dyrektywy dotyczÄ…cej znakowania efektywnoÅ›ci energetycznej. BÄ™dzie to dobrowolna „etykieta doskonaÅ‚oÅ›ci” odnoszÄ…ca siÄ™ do szerokiego spektrum produktów i usÅ‚ug. Ma ona rekomendować produkty, a także informować o stopniu w jakim speÅ‚niajÄ… one minimalne wymogi oraz o wskaźnikach oddziaÅ‚ywania na Å›rodowisko. Proces jej uzyskiwania ma być usprawniony i uproszczony. WedÅ‚ug obecnie obowiÄ…zujÄ…cych przepisów, eko-etykiety sÄ… przyznawane nowym produktom w drodze gÅ‚osowania, podczas którego eksperci z krajów czÅ‚onkowskich akceptujÄ… lub odrzucajÄ… propozycjÄ™ Komisji. SÅ‚uszność tej procedury zostaÅ‚a poddana w wÄ…tpliwość 24 kwietnia br., gdy Europejskie Biuro Ochrony Åšrodowiska oskarżyÅ‚o KomisjÄ™ o próbÄ™ podważenia zasadnoÅ›ci eko-etykiet, po tym jak usiÅ‚owano jÄ… przyznać „substancjom problematycznym”, takim jak Å›rodki opóźniajÄ…ce spalanie czy biocydy.
Ujednolicone standardy oddziaływania na środowisko oraz kategorie etykiet mają stanowić punkty odniesienia dla działań motywacyjnych i zamówień publicznych. Dyrektywa dotycząca znakowania efektywności energetycznej nałoży na władze publiczne obowiązek zamawiania produktów spełniających pewne minimalne wymogi w zakresie kategorii etykietowania oraz będących w zgodzie z zasadami rynku wewnętrznego i konkurencyjności. Dokument ten określi także w jakim stopniu Wspólnota lub kraje członkowskie mogą stosować motywacje podatkowe lub finansowe.
Do wdrożenia nowej taktyki niezbÄ™dna jest wnikliwa analiza rynku oraz rozpowszechnianie informacji o wymaganych standardach. Komisja zamierza dostarczyć wÅ‚adzom publicznym niezbÄ™dne wytyczne oraz narzÄ™dzia do „uekologicznienia” ich zamówieÅ„. WÅ›ród tych pomocy znajdÄ… siÄ™ m.in. wspólne kryteria ochrony Å›rodowiska czy wzory specyfikacji przetargowych speÅ‚niajÄ…ce wymogi prawne rynku wewnÄ™trznego. NiezbÄ™dne jest także promowanie „zielonych” produktów wÅ›ród producentów, poÅ›redników oraz klientów indywidualnych.
W celu rozpowszechnienia planowanych działań, wzmocnienia i przyspieszenia ich efektów Komisja planuje m.in.:
- promowanie dążenia do zwiększenia wydajności zasobów (prowadzi to do zmniejszenia zależności od materiałów nieprzetworzonych, zachęca do recyklingu i znacząco zmniejsza koszty działalności wpływając na zwiększenie wydajności i poprawę konkurencyjności gospodarki);
- zrewidowanie przepisów dotyczących Systemu Ekozarządzania i Audytu (EMAS) w celu zwiększenia udziału firm, przedsiębiorstw i instytucji w procesie ciągłego doskonalenia swojej działalności na korzyść środowiska oraz zredukowania problemów administracyjnych i kosztów dla MŚP;
- promowanie eko-innowacyjności;
- ustanowienie systemu weryfikacji technologii środowiskowych opartego na ocenie niezależnych ekspertów;
- opracowanie polityki branżowej dla sektora ochrony środowiska;
- dodatkową pomoc dla MŚP (m.in. doradztwo i szkolenia w zakresie oszczędzania energii oraz zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska).
Ponadto Komisja zamierza promować na arenie międzynarodowej przykłady dobrych praktyk w zakresie zrównoważonej konsumpcji i produkcji, a także wspierać handel międzynarodowy towarami i usługami przyjaznymi dla środowiska.
Na rok 2011 zaplanowano sprawdzenie stopnia realizacji założeń tego projektu oraz publikację raportu z postępu ich wdrażania.
Na podstawie:
Labels to help consumers choose 'greener' products,
Draft action plan on sustainable consumption and production